"Czasem jego mama – krowa
martwi się o swego smyka:
– Żeby Ferduś mi nie wyrósł
na odludka, samotnika!

  – Wyskocz gdzieś z rówieśnikami,
czemu z nimi się nie bodziesz?
Rusz się trochę, zobacz, synku,
jak się bawi bycza młodzież!
A Fernando kręci głową,
nie chce słuchać swojej matki:
– Wolę w cieniu leżeć w ciszy
i spokojnie wąchać kwiatki..."